خامنه ای بین فرهنگ واقتصاد

سوال : چرا خامنه ای نمی تواند بین فرهنگ واقتصاد یکی را بعنوان اولویت انتخاب کند؟

جواب : بهمان دلیل که نمی تواند بین واردات کالا (ازچادرمشکی گرفته تا پورشه) وحمایت ازصنایع داخلی یکی را انتخاب کند

خامنه ای دردیداربا نمایندگان برکشیده مجلس دهم بااشاره به پدیده رکود وبیکاری دراقتصادایران گفته است :

” مسئله اقتصاد، اولویت فوری وکنونی کشوراست اما فرهنگ دربلندمدت ازاقتصاد نیزمهمتر است

اما لابد با خود خواهید گفت چه ارتباطی بین آن سوال وپاسخ با احتجاج خامنه ای است الان برایتان عرض می کنم روحانیون وبالتبع آن حاکمان آخوند درهیچ رشته ای ازاقتصاد وتکنولوژی گرفته تا روابط بین الملل وآموزش عالی و…اصولا هرگونه حرفه ای که بکارتولید وخلق ثروت بیاید هیچ حرفی برای گفتن ندارند اما درحوزه فرهنگی که تعبیروتفسیرآن را هم دراختیارخود می دانند(ازفاتحه وقرآن خوانی برسرقبرمردگان ومجالس عزا و جاری کردن صیغه عقد دائم وموقت ومداحی ووعظ وخطبه خوانی گرفته تا انتشارکتاب وفیلم ودوائرعقیدتی-سیاسی درنهادهای نظامی وتبلیغات دینی) این را تنها تخصص ومنبع قدرت ومشروعیت خود جهت تسلط برجامعه عقب مانده می دانند بهمین دلیل تحت هیچ شرایطی حاضربه ازدست دادن آن نمی باشند ولذا همواره ازآن بعنوان چماقی برسردولت برای حفظ جایگاه خود استفاده می کنند ماجرا ” تهاجم فرهنگی” یا “ناتوی فرهنگی” یا ” جنگ نرم دشمن” همگی پس ازجنگ 8 ساله ایران وعراق توسط خامنه ای بعنوان نماد روحانیت مصرف کننده ابداع شد تا پوششی برناکارآیی مدیریت ورهبری روحانیت برکشورطی 38 سال گذشته باشد.
خامنه ای اما شعارسال 1395 را سال “اقتصادمقاومتی: اقدام وعمل” وتلاش کرد که بارسنگین بحران ومشکلات فاجعه باراقتصادی ناشی ازحاکمیت مطلق خود درکشورطی دوره 12 ساله (1392-1380) را به گردن دولت روحانی بیاندازد چه خود بخوبی می دانست که غارت سازمان یافته وبعضا نابودی بخشی از2000 میلیارددلاردرآمد وسرمایه های کشورطی این مدت دقیقا زیرنظرخود وی صورت گرفته است ولذا ازآنجایی که قائل به شعار” بهترین دفاع حمله است” سعی کرد با فراربه جلو درمقام شاکی به جای متهم وطلبکاربه جای بدهکاردولت روحانی را مسئول هرگونه عدم مهاربحران اقتصادی معرفی کند که بدست خود وی ساخته شده است.

با این مقدمه اکنون به سراغ مصداقی می رویم که بعنوان پاسخ به شما دادم خامنه ای با توجه به بی خاصیتی مطلق روحانیت حاکم که تمام ارکان کشوررا دراختیارگرفته اند می داند تنها رمزماندن برقدرت سیاسی فروش نفت (وگازوفرآورده های آن) واستفاده ازپترودلارهای آن برای تطمیع حدود 5% پایگاه اجتماعی حاکمیت است که شامل بخش بالاسری سه قوه قضاییه، مجریه ومقننه، صداوسیما ونهادهای نظامی وانتظامی (موسوم به بخش های امنیتی) وبخش مسلط بربازارکالا وارزاق می باشد که برآیند آن درواردات کالا (اعم ازورود ازمبادی قانونی یا قاچاق) توسط شبکه وابسته به وی تجلی پیدامی کند امری که درطی 12 سال فوق الذکربرهمگان آشکاراست اما ازسوی دیگرتکیه مطلق بردرآمدهای نفتی یا واردات کالا پیامدهای منفی خود را برحاکمیت مافیایی وی بدنبال داشته وچون موریانه پایه های آنرا می خورد یعنی اگرتولید یا قیمت نفت به ناگهان سقوط کند (نظیرسقوط صادرات آن از 2/5 میلیون بشکه به حدود 800 هزاربشکه یا کاهش جدی قیمت آن از 147 دلاربه زیر25 دلاربرای هربشکه نفت که شاهدآن بودیم) یا افزایش بی رویه کالای قانونی وقاچاق توسط شبکه های سازمان یافته که کارخانه ها ومچتمع های کشاورزی را بعنوان واحدهای تولیدی به تعطیلی وورشکستگی کشانده است می تواند به اعتصابات کارگری وکشاورزی وریختن طبقه محروم جامعه به خیابانها بیانجامد لذا مهاروایجاد تناسب دراین ابزارها برای وی بسیارمهم است ودرواقع ریشه حیات وی را تشکیل می دهد بهمین دلیل وی درحالیکه خود عامل اصلی نابودی تولید واقتصادداخلی است ازسوی دیگربا تاکید براقتصادمقاومتی (براساس حمایت ازصنایع داخلی) سعی می کند چهره واقعی خود وشبکه همراهش را درپشت این شعارپنهان نمایددرصورتی که اگردادگاهی برای آنچه برسراقتصادکشورطی این 12 سال آمده است تشکیل بشود خواهیم دید که حتی کارگزاران وعوامل وی نظیراحمدی نژاد درقوه مجریه یا حدادعادل ولاریجانی درقوه مقننه یا شاهرودی وصادق لاریجانی درقوه قضاییه انگشت اتهام را به سوی خامنه ای بعنوان متهم ردیف اول نابودی اقتصاد ایران وفسادساختاری معرفی خواهند کرد یعنی همان امری که مردم کوچه وبازاردرزندگی روزمره وپرونده های مختلف شاهد آن بوده اند خامنه ای قادربه چشم پوشی ازسود چند برابری ناشی ازواردات کالا ازچادرمشکی گرفته تا پورشه وازقاچاق سیگارگرفته تا تلفن های موبایل وموادمخدرکه ازبیش از100 مجرای ورودی رسمی کشوروارد می شوند بنفع اقتصاد مقاومتی نیست همانطورکه درماجرای تحریم نفتی وبانکی علیرغم شعارقطع وابستگی بودجه عمومی کشوربه درآمدهای نفتی نیزدیدیم که درحالیکه ادعا می شد حداکثراثرات تحریم براقتصاد ایران 25% درمقابل ناثیرات 75% سوء رهبری ومدیریت بوده اما همان 25% وی را به ” سازش قهرمانانه” با آمریکا وغرب کشاند چه خامنه ای خوب می داند بدون درآمدهای نفتی هیچ راهی برای پوشاندن شکست های آشکارخود درعرصه اقتصاد ومملکت داری ندارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.